شکوفه، عکس: اختر قاسمی

تابستان سال ۱۳۶۷ تابستان شومی برای مردم و مبارزان راه آزادی ایران ست . در این تابستان بعد از دستور مسئولین و رهبری دولت اسلامی بیش از هزاران زندانی سیاسی تیرباران یا به دار آویخته شدند. روز ۸ شهریور سال ۱۳۶۷ که مصادف با ۳۰ آگوست ۱۹۸۸است اوج این کشتار و قتل عام محسوب می شود. قبرستان خاوران جایگاه ابدی آنها بارها مورد تهاجم نیروهای دولتی و متعصبان مذهبی قرار گرفته. امسال خانواده های این قربانیان اجازه مراسم سوگواری برای عزیزانشان را در قبرستان نداشتند و حضور آنها جلوگیری کردند. اما ایرانیان در سراسر دنیا یادمان این قربانیان را برگزار کردند. در شهر کلن سه برنامه هم زمان در همین راستا برگزار شد که یکی از آنها با نام " آنان که زنده اند " که بیشترین شرکت کننده را هم داشت " کانون ۶۷" تدارک دیده بود. کانون ۶۷ کانونی ست که جوانان، دانشجویان و فرزندان قربانیان تابستان ۶۷ تشکیل داده اند تا هر سال یادمان این قربانیان را برگزار کنند. آنها در وبسایت خود علت تشکیل این گروه را چنین توضیح می دهند: " .....بنابراین روشنگری و تحلیل و اطلاع رسانی پیرامون کشتار تابستان ۶۷ و دعوت عمومی به دادخواهی و پی گیری حقوقی آن، نه تنها ادای دینی به جان باختگان آرمان های انسانی و بازماندگان آنهاست، بلکه یکی از راه هایی است که ما را برای شناخت و مواجهه با وضع کنونی، تمرین دادخواهی مدنی و پرداختن به «مسئوولیت» مان در برابر «زندگان» و آیندگان مهیاتر می کند: مسئوولیتی خطیر و سنگین و همگانی برای «تغییر»! " وبسایت کانون ۶۷ http://www.tabestan67.com/include/kanoon.shtml

شکوفه، دختر یکی از رهبران سازمان فدایی خلق ـ اکثریت که در تابستان ۶۷ اعدام شد، از برگزارکنندگان این مراسم بود. شکوفه در پیام افتتاحیه برنامه به تاثیر فاجعه تابستان ۶۷ و بررسی تاریخی آن و چگونگی دادخواهی از چنین جنایت پرداخت. او گفت که نباید بگذاریم این فاجعه تاریخی به فراموشی سپرده شود بلکه باید علل جامعه شناسی و روانشناسی وقوع چنین فاجعه ای را بررسی کنیم تا نسل ما و نسل آینده آگاه و هوشیار شوند و از امکان بروز چنین فجایعه ای جلوگیری شود. جوانان برگزار کننده این مراسم به شکل سمبلیک بر روی صحن سالن گوشه ای از گورستان خاوران را با خاک وگل سنگ با گل های سرخ میخک به نمایش گذاشتند. گل هایی را که به " آنان که زنده اند" هدیه کردند.



جمعیت دفاع از زندانیان سیاسی ایران هم برنامه ای را به شکل راهپیمایی از روبروی کلیسای DOM تدارک دیده بود که در پایان به این مراسم پیوستند. دکتر محمد رضا نیکفر به همراه رضا معینی از سخنرانان این جلسه بودند. دکتر نیکفر به بررسی سیاسی ـ اجتماعی چنین گرامیداشت ها پرداخت. لینک صحبت های دکتر نیکفر را در را رادیو زمانه: http://radiozamaaneh.com/nikfar/2008/08/post_115.html می توانید بخوانید.